Chirurgia

  • Co to jest suchy zębodół?

    Suchy zębodół to powikłanie po usunięciu zęba, którego istotą jest brak skrzepu krwi w zębodole (skrzep może się nie wytworzyć lub zostać wypłukany z zębodołu). Często dołącza się zakażenie bakteryjne. Objawy w postaci silnych, rwących bólów, promieniujących do uch lub skroni, często występujące w nocy, gorączka i ogólne osłabienie, pojawiają się zwykle w 2-3 dni po zabiegu. Dolegliwości mogą utrzymywać się ok. 2 tygodni. Dokładna przyczyna tego schorzenia nie jest znana. Wśród prawdopodobnych przyczyn wymienia się: obniżenie odporności, niedobory witaminowe, palenie tytoniu itp. W sytuacji pojawienia się podobnych objawów należy zgłosić się po pomoc do gabinetu stomatologicznego. Wykonane zabiegi lecznicze przyspieszą gojenie się rany i złagodzą dolegliwości bólowe.

  • Co wolno, a czego nie należy robić po ekstrakcji zęba?

    Po zabiegu ekstrakcji zęba:

    • usuwamy opatrunek po 40 minutach od zabiegu;
    • nie jemy i pijemy przez 2 godziny od zabiegu;
    • w dniu zabiegu jemy tylko letnie, półpłynne pokarmy;
    • nie płuczemy ust;
    • wskazane jest stosowanie zimnego okładu na twarz 2-3 godziny po zabiegu;
    • nie ogrzewamy twarzy po stronie ekstrakcji!
    • warto wstrzymać się od palenia papierosów w dniu zabiegu;
    • w razie wystąpienia dolegliwości bólowych, można zastosować dostępne bez recepty środki przeciwbólowe z wyjątkiem preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy – Aspiryna, Polopiryna.
  • Czy można uratować wybity ząb?

    W przypadku wybicia zęba stałego można zastosować zabieg ponownego umieszczenia go w zębodole – replantacji. Powodzenie zabiegu zależy od 3 czynników:

    • dojrzałości zęba – największa szansę mają zęby młode, których korzenie nie są jeszcze całkowicie rozwinięte;
    • czas przebywania poza zębodołem – najlepiej, jeżeli ten czas nie przekracza 20-30 minut;
    • warunków w jakich ząb był przechowywany – wskazane jest przechowywanie zęba przez pacjenta w ustach albo w pojemniku, w mleku lub wodzie.

    Podstawową zasadą jest jak najszybsze zgłoszenie się do gabinetu stomatologicznego.

  • Czy można usuwać zęby u kobiet w ciąży?

    Ciąża nie stanowi przeciwwskazania do ekstrakcji. Trzeba jednak odpowiednio zaplanować termin wykonania zabiegu, prawidłowo przegotować pacjentkę, dobrać preparat znieczulający, a sam zabieg przeprowadzić sprawnie i skuteczne. Najlepszym okresem do planowania zabiegów jest drugi trymestr ciąży. W pierwszym trymestrze ogranicza się wykonywanie zabiegów chirurgicznych w jamie ustnej, o ile odłożenie ich nie stanowi zagrożenia dla zdrowia pacjentki. Największą rolę w przygotowaniu pacjentki do zabiegu odgrywa jej uspokojenie i wyjaśnienie konieczności wykonania ekstrakcji. Do znieczulania kobiet ciężarnych mogą być stosowane tylko najskuteczniejsze i najbezpieczniejsze środki znieczulające.

  • Czy wszystkie zęby mądrości trzeba usuwać?

    Jeżeli zęby mądrości są zdrowe, ustawione prawidłowo w łuku zębowym, nie sprawiają trudności w oczyszczaniu i nie powodują dolegliwości bólowych to nie należy ich usuwać – chyba, że z powodu innych wskazań, np. ortodontycznych. Natomiast wskazaniem do ekstrakcji zębów mądrości (w tym zatrzymanych) są:

    • nieprzydatność w zgryzie;
    • nawroty stanów zapalnych;
    • brak miejsca w łuku zębowym;
    • niektóre choroby miazgi np. ropne zapalanie czy zgorzel miazgi;
    • kieszonka kostna poza koroną zęba;
    • ucisk na ząb sąsiedni;
    • torbiel wokół korony zęba zatrzymanego (widoczna na zdjęciu rentgenowskim);
    • nerwoból spowodowany uciskiem zęba na nerw.
  • Jak długo może krwawić rana po zabiegu chirurgicznym?

    Zabieg chirurgiczny zawsze wiąże się z wystąpieniem krwawienia. Prawidłowy okres krwawienia trwa kilka do kilkunastu minut (do momentu utworzenia się skrzepu). Jeżeli krwawienie wyraźnie się przedłuża uważane jest to za stan nieprawidłowy, mogący mieć różne przyczyny ogólne (skazy krwotoczne, działanie leków) czy miejscowe (zranienie w okolicy rany, uraz kości, itp.). Niezależnie od przyczyny krwawienia należy niezwłocznie zgłosić się do gabinetu w celu uzyskania pomocy.

  • Jak przygotować się do zabiegu chirurgicznego?

    W celu prawidłowego przygotowania się do zabiegu chirurgicznego należy:

    • wypocząć;
    • zjeść lekki lecz kaloryczny posiłek;
    • przyjąć leki (stale przyjmowane), chyba, że chirurg zaleci inaczej;
    • odprężyć się i zaufać lekarzowi.

Implantologia

  • Czy higiena jamy ustnej jest ważna?

    Higiena jamy ustnej odgrywa bardzo ważną rolę w powodzeniu leczenia implantologicznego. Jeżeli implanty dentystyczne mają długo spełniać swoją rolę, zadaniem pacjenta jest utrzymanie wzorowej higieny jamy ustnej. Zadanie to wymaga samodyscypliny i ścisłej współpracy z lekarzem, a zaczyna się tuż po zakończeniu zabiegu – przez 2 godziny nie należy jeść, a unikanie potraw gorących jest wskazane przez cały dzień. Bardzo ważne jest unikanie palenia tytoniu (przynajmniej w ciągu 48 godzin po zabiegu), ograniczenie potraw sprzyjających gromadzeniu się płytki nazębnej. Jako że zanieczyszczenia gromadzące się wokół implantu, stanowiąc zbiorowisko bakterii, mogą doprowadzić do rozwoju zakażenia i w skrajnych przypadkach odrzucenia wszczepu, wskazany jest jak najszybszy powrót do delikatnego mycia zębów. Pomocne w pielęgnacji jest 2-3 krotne w ciągu dnia płukanie jamy ustnej płynem dezynfekującym. To na początek, ale ważne jest by prawidłowa higiena jamy ustnej była utrzymywana przez cały okres korzystania z uzupełnień opartych na implantach. Sprzyja temu regularne zgłaszanie się na zabiegi profesjonalnego oczyszczania zębów, często łączony z wizytą kontrolną.

  • Czy wszczepianie implantów jest bolesne?

    Zabieg wszczepiania implantów jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym – jest zatem bezbolesny. Natomiast dzięki delikatności i precyzji techniki operacyjnej jego uciążliwość dla pacjenta jest porównywalna do zabiegu ekstrakcji zęba.

  • Czy wszczepy mogą całkowicie zastąpić naturalne uzębienie?

    Uzupełnienia oparte na wszczepach pozwalają na uzyskanie bardzo dobrego efektu estetycznego i skutecznego odtworzenia czynności żucia. Warto pamiętać, że uzupełnienia oparte na implantach są zdecydowanie najlepszym rozwiązaniem, ponieważ tylko one zapewniają pacjentowi trwały wynik leczenia, komfort użytkowania oraz są w stanie całkowicie zastąpic uzębienie naturalne.

  • Jak na leczenie implantami wpływa palenie papierosów?

    Palenie tytoniu pogarsza zdolności regeneracji tkanek, w związku z tym obniża istotnie szanse pozytywnego rokowania co do przyjęcia i długotrwałego utrzymania wszczepu. Zwiększa odrzucenie implantu czterokrotnie. Przyczynia się również do łatwiejszego odkładania się trudnych do usunięcia osadów na zębach i uzupełnieniach protetycznych.

  • Jaka jest trwałość implantów?

    Sam implant jako taki jest niezniszczalny. Ponieważ jednak jest to wszczep umieszczony jest w żywym organizmie, część reakcji na obce ciało jakim jest implant, zależy od stanu organizmu użytkującego. Jeżeliw trakcie użytkowania wszczepu pojawią się u pacjenta jakieś czynniki ogólne, na przykład choroby lub nałogi, wówczas mogą mieć one negatywny wpływ na efekt terapii. Inaczej wygląda kwestia części protetycznej, obejmowanej zwykle gwarancją. Jako element materialny może ona ulegać zużyciu, co wiąże się z koniecznością okresowej wymiany niektórych jej części (np. części z porcelany).

  • Jakie komplikacje mogą wystąpić po zabiegu?

    Prawidłowo przeprowadzony zabieg wszczepienia implantów, przy korzystnych warunkach ogólnych oraz panujących w jamie ustnej pacjenta nie niesie zwykle żadnego ryzyka. Powszechnie po zabiegu implantacji mogą pojawić się niewielkie, przejściowe dolegliwości bólowe oraz obrzęk tkanek miękkich. Aby nie dopuścić do wystąpienia poważniejszych powikłań, pacjenci przez kilka dni po zabiegu przyjmują antybiotyk.

  • Kto może mieć wszczepione implanty?

    Implanty można wszczepiać wszystkim ogólnie zdrowym osobom dorosłym, posiadającym odpowiednią ilość i jakość kości w miejscu planowanego umieszczenia wszczepu:

    • osoby dorosłe – warunkiem podjęcia takiego leczenia jest zakończenie rozwoju i całkowite ukształtowanie kości szczęk.
    • osoby ogólnie zdrowe – ogólny stan zdrowia ma istotny wpływ na powodzenie leczenia; przebyte lub obecne choroby ogólne takie jak: nieustabilizowana cukrzyca, choroby nowotworowe, choroby krwi, osteoporoza, itp. mają negatywny wpływ na proces osteointegracji (wgajania implantu) i gojenie ran;
    • osoby posiadające odpowiednią ilość i jakość kości – prawidłowa, zdrowa tkanka kostna stanowi podłoże dla wszczepu, od jej ilości i jakości zależy w dużej mierze powodzenie leczenia. Problemem są: zanik wyrostka zębodołowego i niewystarczająca ilość miejsca dla wszczepu.

    Nie są to jednak problemy nie do rozwiązania – z pomocą przychodzą nam w takiej sytuacji nowoczesne metody chirurgii przedimplantacyjnej.

Leczenie kanałowe

  • Co można zrobić by ząb leczony endodontycznie nie był ciemniejszy od zębów pozostałych?

    Taki ząb można po prostu wybielić z zastosowaniem różnych metod. Jednym z bardziej popularnych sposobów wybielania zębów martwych jest metoda wewnątrzkomorowa. Polega ona na umieszczeniu w komorze zęba preparatu wybielającego i zabezpieczeniu go szczelnym opatrunkiem stomatologicznym. Zabieg stopniowego wybielania powtarza się kilkukrotnie, aż do osiągnięcia pożądanego efektu.

  • Czy leczenie kanałowe jest bolesne?

    Jedynym bolesnym zabiegiem podczas leczenia kanałowego może być usunięcie miazgi zęba. Jednak w celu zapewnienia pacjentowi maksymalnego komfortu leczenia – bezbolesnego i skutecznego zabiegu, przeprowadzany jest on w znieczuleniu miejscowym lub po uprzednim zastosowaniu środka dewitalizującego (umartwiającego) miazgę zęba. Pozostałe etapy leczenia przeprowadzane są z zachowaniem delikatności i precyzji, by ograniczyć nieprzyjemne doznania pacjenta.

  • Dlaczego warto leczyć zęby endodontyczne?

    Własne zdrowe zęby do najpóźniejszych lat życia to marzenie wielu ludzi. Z reguły niezwykle trudno jest utrzymać uzębienie w idealnym stanie.. W każdym przypadku warto jednak walczyć o każdy pojedynczy ząb, nawet jeżeli jest przyczyną dolegliwości bólowych. W takiej sytuacji ostatnią i nierzadko jedyną szansą na uratowanie zęba jest leczenie endodontyczne, które dzięki ogromnemu postępowi pozwala niejednokrotnie uratować wiele z tych zębów, które dotychczas musiałyby być usunięte.

  • Dlaczego zęby leczone kanałowo ciemnieją i są mniej wytrzymałe od zębów zdrowych?

    Dzieje się tak dlatego, że zęby leczone endodontycznie pozbawione są miazgi zębowej – żywej części zęba, która odpowiada za kontakt zęba z resztą organizmu oraz pośredniczy w dostarczaniu tkankom zęba substancji odżywczych. Zatem ząb leczony kanałowo to ząb martwy, czego objawami i skutkami są właśnie ciemniejsza barwa, mniejsza wytrzymałość mechaniczna oraz brak reakcji na zmiany temperatury.

Paradontoza

  • Co to jest paradontoza?

    Paradontoza to szeroko rozpowszechniona choroba tkanek otaczających ząb – przyzębia, polegająca na uszkodzeniu utracie tkanek utrzymujących ząb w kości, co w konsekwencji prowadzi do rozchwiania zębów, przesuwania, wysuwania i „wędrówki” zębów, obnażenia powierzchni korzeni a w końcowym etapie samoistnej utraty zęba. Główną przyczyną paradontozy jest płytka nazębna, będąca rezerwuarem bakterii atakujących przyzębie, jednak wpływ na rozwój i przebieg choroby ma szereg innych czynników:

    • czynnik genetyczny;
    • starszy wiek;
    • palenie tytoniu;
    • stres;
    • cukrzyca;
    • osteoporoza;
    • inne choroby ogólne.

    Paradontoza jest chorobą uleczalną, ale walka z nią wymaga cierpliwości i zaangażowania zarówno ze strony lekarza jak i pacjenta (idealna higiena jamy ustnej, samokontrola, obowiązkowość i systematyczność w zgłaszaniu się na wizyty kontrolne i wypełnianiu zaleceń lekarza).

  • Czy palenie tytoniu i stres wpływają na rozwój choroby przyzębia?

    Liczne badania potwierdziły w sposób niepodważalny wpływ palenia tytoniu i stresu na powstawanie chorób przyzębia. Palenie tytoniu powoduje nasilone odkładanie się złogów nazębnych, obniżenie odporności organizmu oraz sprzyja rozwojowi groźnych bakterii. Wpływ stresu na powstawanie paradontozy może wynikać z częstych w okresach stresu zaniedbań higieny, nieprawidłowego odżywiania, częstego palenia tytoniu oraz spadku odporności organizmu.

  • Czy wydłużanie się zębów zawsze jest objawem choroby?

    „Wydłużanie się” zębów nie zawsze jest oznaką choroby. Istnieje bowiem pojecie starczego zaniku przyzębia. Proces ten rozpoczyna się ok. 25-30 roku życia i postępuje do końca życia. Polega to na powolnym przemieszczaniu się połączenia się zęba z tkankami otaczającymi w kierunku wierzchołka korzenia zęba. Korona zęba wydłuża się, towarzyszy temu obniżanie się dziąsła. Jest to proces w zasadzie bezbolesny, lecz nieunikniony.

  • Czym różni się płytka nazębna od kamienia nazębnego?

    Płytka nazębna to mocno przylegający, miękki osad utrzymujący się na powierzchni zębów, dziąseł i uzupełnień protetycznych. Składa się ona z elementów pochodzących od pacjenta (składniki śliny, resztki pokarmowe, obumarłe komórki) oraz z różnorodnych bakterii. Kamień nazębny zaś to dalsze stadium rozwoju płytki – zmineralizowana płytka nazębna. Powstaje na skutek przesycenia płytki związkami mineralnymi zawartymi w ślinie.

  • Jakie powikłania mogą wystąpić po profesjonalnym oczyszczaniu zębów?

    Właściwie jedynym powikłaniem jakie może wystąpić zarówno po oczyszczaniu zębów szczoteczką, skalingu jak i piaskowaniu jest nadwrażliwość zębów na zmiany temperatury. Doskonałym lekarstwem na te objawy jest lakier fluorkowy, którego zastosowanie znosi je natychmiast i bezpowrotnie.

Podstawowa higiena jamy ustnej

  • Czy leczenie zębów musi boleć?

    Zawsze proponujemy pacjentom leczenie zębów w znieczuleniu, jeżeli zabieg wiązałby się dla nich z dolegliwościami bólowymi. Stopień odczuwania nieprzyjemnych doznań podczas leczenia stomatologicznego zależy w dużej mierze od głębokości ubytku próchnicowego oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta, więc nasi lekarze ustalają dawkę i rodzaj znieczulenia dla każdego pacjenta indywidualnie.

  • Czy szczoteczka do zębów wystarczy?

    Aby efektywnie pielęgnować zęby trzeba oczyszczać ich wszystkie powierzchnie: przedsionkową, językową, żującą i boczne. Tylko trzy pierwsze powierzchnie są dostępne dla szczoteczki. Tak więc szczoteczka nie jest produktem wystarczającym do utrzymania prawidłowej higieny jamy ustnej. Konieczne jest stosowanie przyborów dodatkowych:

    • nitka dentystyczna – pasmo jedwabnych nitek połączonych a tasiemkę i nawoskowanych, stosowana do oczyszczania przestrzeni międzyzębowych przy ścisłym kontakcie zębów;
    • wykałaczki dentystyczne – wykonane z miękkiego drewna bezdrzazgowego i nasączone fluorem, przeznaczone dla osób z luźno stojącymi zębami lub brakami zębowymi;
    • szczoteczka międzyzębowa – spiralka z włosia, stosowana podobnie jak wykałaczka oraz do higieny pacjentów użytkujących stałe aparaty ortodontyczne;
    • irygator – urządzenie działające na zasadzie bicza wodnego, strumień płynu oczyszcza przestrzenie międzyzębowe i kieszonki dziąsłowe, masuje dziąsła;
    • szczoteczka jednopeczkowa – do oczyszczania trudno dostępnych, ostatnich w łuku.

    Na rynku dostępne są również szczoteczki elektryczne. Są bardzo proste w użyciu, a stosowanie ich skraca czas czyszczenia zębów w porównaniu ze szczoteczkami tradycyjnymi.

  • Jak często należy wymieniać szczoteczkę do zębów?

    Szczoteczkę należy wymieniać średnio co 2 miesiące. Po tym czasie włosie sztywnieje i szczoteczka zaczyna działać drażniąco na dziąsła. Niektóre szczoteczki posiadają wskaźnik zużycia – pęczek włosia w innym kolorze, który traci barwę w miarę zużywania się szczoteczki.

    Dla prawidłowego funkcjonowania szczoteczki ważna jest jej pielęgnacja. Po umyciu zębów należy ją bardzo dokładnie wypłukać i przechowywać tak by mogła dobrze wyschnąć. Warto też zwrócić uwagę czy w zużytej szczoteczce włosie nie jest rozgniecione – świadczy to o zbyt silnym naciskaniu szczoteczką na zęby!

  • Jak szczotkować zęby?

    Najprościej można stwierdzić, że każda metoda szczotkowania zębów jest dobra, pod warunkiem, że jest skuteczna i nie działa szkodliwie na zęby i dziąsła. Najkorzystniej, gdy technikę szczotkowania dobierze indywidualnie lekarz lub higienistka, w zależności od potrzeb pacjenta, stanu jego uzębienia, dziąseł i zdolności manualnych. Prawidłowe szczotkowanie powinno trwać przynajmniej 3 minuty. Minimalna częstotliwość tego zabiegu u większości pacjentów to 2 razy dziennie: rano po śniadaniu i po posiłku wieczornym przed snem. Są jednak sytuacje wymagające innego rytmu szczotkowania np.: osoby leczone stałymi aparatami ortodontycznymi – szczotkowanie zębów po każdym posiłku.

  • Jaką wybrać pastę do zębów?

    Wybór pasty do zębów nie ma aż takiego znaczenia jak dobór szczoteczki, jednak stosowanie odpowiedniej pasty może poprawić skuteczność szczotkowania. Większość past dostępnych na rynku spełnia podstawowe wymagania i zawiera sprawdzone substancje kliniczne: środki ścierne (pomagające w usuwaniu płytki nazębnej i osadu), środki pieniące, związki fluoru (fluorek sodu, fluorek wapnia, aminofluorki). W konkretnych przypadkach można dobrać pastę zawierającą odpowiednie substancje dodatkowe:

    • pasty profilaktyczne – zawierają fluor;
    • pasty ziołowe – zawierają wyciągi z ziół, działają kojąco na dziąsła;
    • pasty wybielające – usuwają przebarwienia pochodzenia spożywczego (z herbaty, kawy, dymu papierosowego);
    • pasty o działaniu kompleksowym – łączą wspomniane wyżej właściwości.
  • Jaką wybrać szczoteczkę do zębów?

    Wybór odpowiedniej szczoteczki odgrywa dużą rolę w pielęgnacji jamy ustnej. Ze względu na ogromną różnorodność szczoteczek dostępnych na rynku, pacjenci mogą mieć trudności z dokonaniem wyboru. Najważniejsze jest by szczoteczka była dobrana indywidualnie do potrzeb pacjenta rozmiarem i twardością włosia. Szczoteczka nie powinna być za duża i posiadać cienką i długą szyjkę zapewniającą dostęp do zębów trzonowych. Zazwyczaj polecane są szczoteczki średnie i średnio-twarde, wielopęczkowe, wykonane z włosia syntetycznego o łagodnie szlifowanych i zaokrąglonych końcach, w przypadku chorób przyzębia najlepiej używać miękkich szczoteczek z giętka szyjką, która redukuje nacisk na dziąsła. Istnieją różne modyfikacje układu włosia. Dla ułatwienia oczyszczania szczelin zębowych i masowania dziąseł włosie może mieć różną długość lub może być ponacinane w ząbki (dłuższe końcówki łatwiej docierają między zęby).

  • W jaki sposób oprócz oczyszczania zębów można walczyć z płytką nazębną?

    Bardzo skuteczną metodą walki z płytką nazębną wspomagającą, ale nie zastępującą, mechaniczne oczyszczanie zębów jest stosowanie płukanek antyseptycznych. Szczególnie polecane jest stosowanie płukanek zawierających chlorheksydynę (Corsodyl, Eludril) – substancję skutecznie hamującą odkładanie się płytki nazębnej i niszczącą bakterie. Warto jednak pamiętać by ograniczyć czas stosowania tych płukanek do maksimum 2 tygodni, aby nie dopuścić do ujawnienia się objawów niepożądanych jej działania – przebarwienia zębów, wypełnień oraz języka. Inne wskazane preparaty to płukanki zawierające związki fluoru.

Protetyka

  • Czy można samodzielnie naprawić uzupełnienia protetyczne?

    Samodzielne naprawianie czy korygowanie protez przez pacjenta jest niedopuszczalne. Takie postępowanie może zniszczyć uzupełnienie i stać się przyczyną uszkodzenia tkanek jamy ustnej. Jeżeli uzupełnienie w jakikolwiek sposób nam przeszkadza należy niezwłocznie udać się do protetyka.

  • Czy stosowanie klejów do protez jest korzystne?

    Środki poprawiające utrzymanie protez są dostarczane zwykle w postaci proszku, który po zmieszaniu ze śliną tworzy kleistą masę. Preparaty te mogą być okresowo stosowane podczas początkowego etapu przyzwyczajania się do protezy a także u aktorów i śpiewaków podczas występów. We wszystkich innych przypadkach stosowanie klejów do protez, zwłaszcza długotrwałe jest niewskazane, gdyż stosowanie ich może maskować niedoskonałości protez, które powinny być rozpoznane i skorygowane w gabinecie.

  • Czy zawsze trzeba uzupełniać braki zębowe?

    Braki zębowe, nawet pojedyncze, należy uzupełniać możliwie jak najszybciej od momentu utraty zęba. Utrata nawet jednego zęba może prowadzić do niekorzystnych następstw dla całego układu żucia. Może dojść do wędrówki zębów sąsiednich (przechylanie, obracanie się) i „wydłużania się” dążących do kontaktu zębów przeciwstawnych. To wszystko może doprowadzić do utraty kolejnych zębów. Inne powikłania to: zmiany w stawach skroniowo-żuchwowych, objawiające się porannymi bólami mięśni twarzy i głowy w okolicach skroni, jak również zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Odrębnym problemem są niedostatki natury estetycznej: niepełny uśmiech, skrócenie dolnego odcinka twarzy, zapadnięcie się warg czy nasilone tworzenie się zmarszczek w okolicy ust.

  • Jak zmieniają się zasady higieny w przypadku użytkowania protez ruchomych?

    W przypadku stosowania protez ruchomych oprócz konwencjonalnej pielęgnacji pozostałych zębów, szczególną uwagę należy poświęcić samej protezie. Protezę ruchomą należy czyścić po każdym posiłku (min. 2 razy dziennie). Po wyjęciu z ust oczyszczamy ją dokładnie miękką szczoteczką z dodatkiem pasty do zębów, mydła w płynie lub specjalnych środków czyszczących. Optymalne jest stosowanie dwustronnych szczoteczek do protez, które dzięki odpowiednio ukształtowanemu włosiu, pozwalają na oczyszczenie wszystkich nawet trudno dostępnych miejsc w protezie. Na rynku dostępne są również różnego rodzaju środki czyszczące w postaci proszków lub pastylek, które po rozpuszczeniu w wodzie płyn oczyszczający chemicznie protezę. Ich stosowanie jest szczególnie polecane osobom chorym i niesprawnym fizyczne.

  • Jak zmieniają się zasady higieny w przypadku użytkowania protez stałych?

    Aby maksymalnie wydłużyć „żywotność” protez stałych konieczne jest wdrożenie specjalnych zabiegów higienicznych z użyciem dodatkowych (prócz szczoteczki do zębów) przyborów higienicznych. Szczególnej uwagi wymaga okolica przydziąsłowa koron i mostów ze względu na tendencję do gromadzenia się płytki nazębnej i trudności w jej oczyszczaniu. Polecane przybory to:

    • super-floss – sztywne nici dentystyczne mające na pewnym odcinku gąbczaste zgrubienie; sztywną część nitki przeciąga się pod czyszczonym elementem, po czym czyści go częścią gąbczastą;
    • irygator – urządzenie działające na zasadzie bicza wodnego; strumień płynu masuje dziąsło, oczyszcza trudno dostępne przestrzenie.
  • Jakie są możliwości uzupełnienia braków zębowych w przypadku bezzębia?

    Od wielu lat powszechnie stosowanym w tej sytuacji uzupełnieniem protetycznym jest proteza całkowita osiadająca. Zaletami tego rozwiązania są dostępność i niski koszt, oraz zadowalający efekt estetyczny. Jego wadę stanowi natomiast niski komfort użytkowania. Proteza ta tylko w niewielkim stopniu odtwarza utraconą funkcję żucia, a ze względu na duży obszar podniebienia pokryty płytą upośledza odczuwanie smaku spożywanych potraw. Rozwiązaniem alternatywnym, zdecydowanie bardziej efektywnie i efektownie odtwarzającym braki zębowe są uzupełnienia oparte na implantach. Możemy tu wymienić:

    • protezy overdenture osadzone na 2-4 wszczepach w żuchwie i w szczęce;
    • mosty – oparte na minimum 6 wszczepach w szczęce i 5 wszczepach w żuchwie.
  • Jakie są wymogi żywieniowe u pacjentów leczonych protetycznie?

    Dieta pacjentów użytkujących uzupełnienia stałe właściwie nie ulega zmianie. Odmiennie wygląda sytuacja w przypadku stosowania protez ruchomych. Pacjenci rozpoczynający korzystanie z protez ruchomych (zwłaszcza całkowitych) powinni w początkowym okresie spożywać pokarmy płynne i półpłynne oraz stopniowo przyzwyczajać się do potraw o twadszej konsystencji. Należy jeść mniejsze kęsy, unikać pokarmów bardzo twardych i ciągnących. Czas spożywania posiłków znacznie się wydłuża.

  • Od czego zależy wybór uzupełnienia protetycznego?

    Wybór uzupełnienia protetycznego odpowiedniego dla danego pacjenta zależy od wielu czynników:

    • ilości brakujących zębów;
    • ilości i jakości zębów pozostałych;
    • lokalizacji braku zębowego;
    • stanu podłoża kostnego, dziąseł i błony śluzowej;
    • postaci zgryzu;
    • wieku pacjenta;
    • preferencji pacjenta;
    • możliwości finansowych pacjenta.

Stomatologia estetyczna

  • Czego unikać podczas wybielania zębów?

    Aby nie wpływać negatywnie na proces wybielania zębów podczas kuracji nie należy:

    • palić papierosów;
    • spożywać kawy, mocnej herbaty, czerwonego wina, koloryzowanych napojów, owoców cytrusowych, soków owocowych i leków przeciwko nadkwasocie żołądka;
    • stosować jednocześnie innych środków wybielających;
    • pić i spożywać posiłków gdy założone są szyny.
  • Czy każdy może sobie wybielić zęby?

    Stosowane metody wybielania są wysoce bezpieczne, istnieją jednak pewne ograniczenia ich stosowania:

    • nie powinny być stosowane u kobiet ciężarnych i karmiących, gdyż nie przeprowadzono badań co do wpływu na rozwijający się organizm;
    • nie należy wybielać zębów u dzieci poniżej 14 roku życia, a także u osób z rozpoznaną alergią na nadtlenki i żywice.
  • Czy preparaty wybielające uszkadzają zęby?

    Z licznych badań naukowych wynika, że metody wybielania zębów są zupełnie nieszkodliwe dla szkliwa zębów. Nie dochodzi do osłabienia struktury twardych tkanek zęba, ani zwiększenia podatności na próchnicę.

  • Czy przed wybielaniem trzeba wymienić nieestetyczne wypełnienia?

    Preparaty wybielające nie działają na wszystkie wypełnienia kompozytowe czy korony protetyczne. Dlatego wymiana nieestetycznych wypełnień przed rozpoczęciem wybielania nie zawsze ma sens. W niektórych przypadkach dokonujemy wymiany wypełnienia przed wybielaniem. Każdy przypadek jest traktowany indywidualnie i decyzję co do kolejności zabiegów podejmuje lekarz. Najodpowiedniejszym na to momentem, z dopasowaniem całości do nowego koloru, jest okres ok. 2 tygodni po zakończeniu wybielania, kiedy to ustala się ostateczny efekt kuracji. Przed rozpoczęciem kuracji konieczne jest:
    • oczyszczenie zębów osadu i kamienia nazębnego;
    • wypełnienie ubytków próchnicowych materiałem prowizorycznym;
    • wymiana wypełnień nieszczelnych (materiał prowizoryczny);
    • prawidłowy stan tkanek przyzębia
  • Czy wszystkie zęby można wybielić?

    W ogromnej przewadze przypadków – tak. Najlepszymi kandydatami do wybielania zębów są pacjenci z naturalnie ciemnymi zębami, z przebarwieniami od kawy, mocnej herbaty, papierosów lub zmianami pochodzenia genetycznego. Jednak żadna z metod wybielania nie daje gwarancji powodzenia w stu procentach. Zdarzają się przypadki bardzo silnych przebarwień opornych na działania środków wybielających np. rozległe przebarwienia poantybiotykowe. Nie są to jednak sytuacje bez wyjścia. Rozwiązaniem problemu są tu licówki ceramiczne lub korony protetyczne zapewniające doskonały efekt estetyczny.

  • Czy wybielaniu towarzyszą efekty uboczne?

    Stomatologia zachowawcza

Stomatologia zachowawcza

  • Co to jest próchnica?

    Próchnica to choroba twardych tkanek zęba. Główną przyczyną powstawania próchnicy jest płytka nazębna, składająca się z resztek pokarmowych i bakterii, która odkłada się na zębach po każdym posiłku. Bakterie znajdujące się w płytce przekształcają dostarczane w pożywieniu cukry w kwasy, które z kolei powodują ucieczkę minerałów (wapń, fosfor) ze szkliwa. Prowadzi to do osłabienia i uszkodzenia szkliwa, umożliwiając dalszy rozwój próchnicy.

  • Czy aby mieć zdrowe zęby trzeba zrezygnować z jedzenia słodyczy?

    Cukier dostarczany z pożywieniem jest rzeczywiście niezbędny bakteriom płytki nazębnej do wytwarzania kwasów, a przez to zapoczątkowania procesu próchnicowego. Jednak całkowite wyeliminowanie cukrów z diety jest niemożliwe do osiągnięcia. Warto więc zapamiętać, że dużo większe znaczenie od ilości spożywanych słodyczy ma ich konsystencja i częstotliwość ich przyjmowania (czas przebywania w jamie ustnej). Najgorsze w skutkach jest częste jedzenie produktów lepkich, oblepiających zęby (cukierki toffi, chipsy, itp.). Nie trzeba więc całkowicie pozbawiać się przyjemności spożywania słodyczy, ważne by przestrzegać pory posiłków i ograniczyć pojadanie, a po spożyciu słodyczy natychmiast dokładnie umyć zęby.

  • Jak zapobiegać powstawaniu próchnicy?

    Aby skutecznie zapobiegać rozwojowi próchnicy musimy z jednej strony zadbać o wzmocnienie struktury twardych tkanek zęba, co zapewnia:

    • odpowiednio zbilansowana dieta (bogata w witaminy i minerały) kobiet ciężarnych i dzieci od urodzenia do momentu zakończenia rozwoju zębów;
    • profilaktyka fluorkowa: lakierowanie zębów, stosowanie past do zębów i płynów do płukania ust z zawartością związków fluoru, krople i tabletki z fluorem – decyzję o włączeniu ich do diety dziecka zawsze powinien podjąć stomatolog!
    • Lakowanie bruzd zębowych – pokrywanie bruzd i zagłębień w zębach specjalnym materiałem.

    Z drugiej strony, jako że bezpośrednią przyczyną próchnicy jest płytka nazębna, główną metodą walki z próchnicą jest skuteczne i systematyczne usuwanie płytki nazębnej.

Na hasło WITADENT wizyta kontrolna gratis. Skontaktuj Się